بسم الله الرحمن الرحیم

حمد و سپاس فراوان خداوند متعال را که نعمت اسلام را بر ما ارزانی داشت- حقا که بزرگترین نعمت‌هاست- و درود و سلام بر روان پاک و مطهر آن‌حضرت صلی الله علیه و سلم و آل و اصحابش.

اما بعد… درطول سالهایی که انقلاب صنعتی در غرب شروع شده بود و رو به پیش رفت بودند، مسلمانان در جنگ‌ها همیشه شکست می‌خوردند و در میادین بین‌المللی خود را حقیر می‌دیدند. این امر باعث شده بود در میان مسلمانان نوعی تزلزل عقیدتی شکل بگیرد و رفته رفته به این فکر بیفتند که شاید روزگار اسلام سر آمده باشد و تمدن غرب جایگزین تمدن اسلام باشد. در این میان غربی‌ها هم عقب ننشسته بودند بلکه بر علیه اسلام و مسلمانان در ممالک اسلامی تبلیغ می‌کردند و تمدن غرب را تمدن نجات‌دهنده‌ی بشر معرفی می‌کردند. سقوط فلسطین از دست مسلمانان و افتادن آن به دست اسرائیل، مسلمانان را بیشتر به فکر فرو برد تا از حالت پیش آمده تفسیر درستی ارائه کنند.

اینجا بود که بعضی از دانشمندان اسلامی به فکر احیای فکر اسلامی و زنده‌کردن ایمان در قلوب مسلمانان افتادند. در میان این دانشمندان اشخاصی چون سید جمال‌الدین افغانی، سید قطب، امام حسن البنا، محمد عبده و… شامل بودند که بیشتر حرکت‌شان را تالیفات و تصنیفات و مقالاتشان بازگو می‌کرد. این حرکت که استعارا به بیداری از خواب می‌مانست، حرکت بیداری اسلامی(الصحوةالاسلامیة) نام گرفت. رفته رفته حرکت بیداری اسلامی در میان کشورهای دیگر نیز سرایت کرد تا جایی که امروزه کشوری اسلامی نیست که حرکت بیداری اسلامی در آن به مرحله‌ای از مراحل تکامل خود نباشد. بیداری اسلامی، مسلمانان را به شکوه و عظمت گذشته‌ی اسلام متوجه می‌کند و برای بازگشت به دوران طلایی اسلام، برنامه ارائه می‌دهد. بیداری اسلامی معتقد است تنها دین و آئین و تنها تمدنی که انسانیت را از جهل و بدبختی نجات می‌دهد، تمدن اسلام است. اسلام نظامی است که در آن تمام انسان‌ها با وجود تنوع دین و مذهب می‌توانند کنار هم زندگی کنند.